ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေကာင္းျဖစ္ဖို႔

ေမး။   ။ ဗုဒၶဘာသာကို ကုိးကြယ္တဲ့လူငယ္တစ္ေယာက္ဟာ စစ္မွန္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ ဘာေတြ လိုအပ္ပါသလဲဘုရား။

ေျဖ။   ။ ကမၼႆကတာသမၼာဒိ႒ိ = ေကာင္းတာလုပ္ရင္ ေကာင္းက်ိဳးရမယ္၊ ဆိုးတာလုပ္ရင္ ဆိုးက်ိဳးရမယ္ဆိုတဲ့ အေျခခံ ဥာဏ္အျမင္မွန္ၾကီး ရွိဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာလည္း တျခားဘာသာမ်ားနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာဟာအေရွ႕နဲ႔အေနာက္၊ သမုဒၵရာဟိုဘက္ကမ္းနဲ႔ ဒီဘက္ကမ္း၊ ေျမျပင္နဲ႔မိုးေကာင္းကင္လို ကြဲျပားျခားနားလွပါတယ္။
တျခားဘာသာဘုရားေတြက မင္းတို႔လူသားေတြကို ငါဖန္းဆင္းထားတာလို႔ေဟာတယ္။ ေဂါတမဗုဒၶကေတာ့ မင္းတို႔ လူသားေတြကို ဖန္းဆင္းတာဟာမင္းတို႔ကိုယ္တိုင္ပဲလို႔ ေဟာတယ္။ သူတို႔ဘုရားရွင္ေတြဟာေမတၱာရွင္၊ကရုဏာရွင္လည္း မွန္တယ္။ ဖန္ဆင္းတာလည္းမွန္တယ္ဆိုရင္-
၁။ အသက္ရွည္တဲ့သူေတြ ဖန္ဆင္းသင့္တယ္၊ အသက္တိုတဲ့သူေတြ ျဖစ္ေအာင္ မဖန္ဆင္းသင့္ဘူး။
၂။ အနာေရာဂါကင္းတဲ့သူေတြ ျဖစ္ေအာင္သာ ဖန္ဆင္းသင့္တယ္။ အနာေရာဂါမ်ားတဲ့သူေတြ ျဖစ္ေအာင္ မဖန္ဆင္း သင့္ဘူး
၃။ ရုပ္လွတဲ့သူေတြခ်ည္းျဖစ္ေအာင္ ဖန္ဆင္းသင့္တယ္၊ရုပ္ဆိုးတဲ့သူေတြျဖစ္ေအာင္ မဖန္ဆင္းသင့္ဘူး
၄။ အေျခြရံမ်ားတဲ့သူေတြျဖစ္ေအာင္သာ ဖန္ဆင္းသင့္တယ္။ အေျခြရံနည္းတဲ့သူေတြျဖစ္ေအာင္ မဖန္ဆင္းသင့္ဘူး။
၅။ ဆင္းရဲသူေတြျဖစ္ေအာင္ မဖန္ဆင္းသင့္ဘူး။ ခ်မ္းသာတဲ့သူေတြျဖစ္ေအာင္သာ ဖန္ဆင္းသင့္တယ္။
၆။ အမ်ိဳးယုတ္သူေတြျဖစ္ေအာင္ မဖန္ဆင္းသင့္ဘူး။ အမ်ိဳးျမတ္သူေတြခ်ည္းျဖစ္ေအာင္ ဖန္ဆင္းသင့္တယ္။
၇။ ဥာဏ္ထိုင္းသူေတြျဖစ္ေအာင္ မဖန္ဆင္းသင့္ဘူး။ ဥာဏ္ေကာင္းသူေတြခ်ည္းျဖစ္ေအာင္ ဖန္ဆင္းသင့္တယ္။

ဒီေမးခြန္းေတြကို ေထာက္ဆၾကည့္လိုက္ရင္ လူသားေတြကို တန္ခိုးရွင္တစ္ဦးဦးဖန္ဆင္းတာမဟုတ္ေၾကာင္း ထင္ရွားပါတယ္။ လူသားေတြဟာ မိမိကုိယ္မိမိ ဘယ္လိုဖန္ဆင္းခဲ့သလဲဆိုတာကို ဘုရားရွင္က ဥပရိပဏၰာသပါ႒ိေတာ္၊ စူဠာကမၼ၀ိဘဂၤသုတ္မွာ အခုလို ေဟာထားတယ္။

(၁) သူ႔အသက္သတ္သူမွာ အသက္တိုျပီး၊ မသတ္ဘဲ ေရွာင္ၾကဥ္သူမ်ားမွာ အသက္ရွိပါသည္။
(၂) သူတစ္ပါးကို ညွင္းဆဲသူမ်ား အနာေရာဂါမ်ားျပီး၊ သနားေစာင့္ေရွာက္သူမ်ားအနာေရာဂါ ကင္းပါသည္။
(၃) ေဒါသၾကီးသူမ်ား အရုပ္ဆိုးျပီး ၊ေမတၱာထားသူမ်ား ရုပ္လွပါသည္။
(၄) ကိုယ့္ထက္သာတာကို မနာလိုသူမ်ား အေျခြရံနည္းျပီး ၊ ကိုယ့္ထက္သာတာကို ၀မ္းေျမာက္သူမ်ား အေျခြရံ မ်ားပါသည္။
(၅) မေပးလွဴသူမ်ား ဆင္းရဲျပီး ၊ ေပးလွဴသူမ်ားခ်မ္းသာပါသည္။
(၆) အသက္သိကၡာဂုဏ္၀ါၾကီးသူေတြကို မရိုေသသူမ်ား အမ်ိဳးယုတ္ျပီး၊ ရိုေသသူမ်ား အမ်ိဳးျမတ္ပါသည္။
(၇) မသိတာကို ေမးျမန္းသူမ်ား ညဏ္ေကာင္းျပီး၊ မသိတာကို မေမးျမန္းသူမ်ား ညဏ္ထိုင္းပါသည္။

ဒီအေမးအေျဖေတြကိုၾကည့္ျပီး ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္ေတြ ျပတ္သားစြာ ယံုၾကည္ထားရမွာက အိမ္ေထာင္းေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ က်န္းမာေရး ကိစၥေတြ အဆင္ေျပတာဟာ ကုသိုလ္ကံေၾကာင့္ျဖစ္ျပီး အဆင္မေျပတာဟာ အကုသုလ္ကံေၾကာင့္ဆိုတဲ့အခ်က္ကိုပါပဲ။ အက်ယ္ခဲ့်ျပီး ထပ္ဆင့္သိသင့္တာက -
ေျမြ၀င္ ပ်ားစြဲျခင္းေၾကာင့္ ခ်မ္းသာတယ္လို႔ယူဆရင္ ျဗဟၼဏ၀ါဒ(ဟိႏၵဴ၀ါဒ)။
အလုပ္ၾကိဳးစားျခင္း၊ ကုသုလ္ရွိျခင္း ေၾကာင့္ ခ်မ္းသာတယ္လို႔ ယူဆရင္
ဗုဒၶ၀ါဒ။

ဖြတ္တက္လို႔ ၊ ဠင္းတနားလို႔ ဆင္းရဲတယ္၊ ခိုက္တယ္လို႔ယူဆရင္ ျဗဟၼဏ၀ါဒ။အလုပ္မလုပ္လို႔၊ ႏွစ္လံုး၊ သံုးလံုး ေလာင္းကစားလုပ္လို႔၊
အကုသုလ္ရွိလို႔ဆင္းရဲတယ္လို႔ယူဆမွ ဗုဒၶ၀ါဒ။ လက္ယပ္ေခၚတဲ့ အရုပ္ကေလးရွိလို႔၊ ပုလင္းအစိမ္းထဲမွာႏွင္းဆီပြင့္စိုက္ထားလို႔ ၊ ပိုက္ဆံနဲ႔ ပံုေဖာ္ထားတဲ့ဇီးကြက္ရုပ္(လာဘ္ေခၚအေဆာင္ကပ္ျပား)ရွိလို႔ ေစ်းေရာင္းေကာင္းတာလို႔ ယူဆရင္ျဗဟၼဏ၀ါဒ။ ၀ိရီယ၊ ဥာဏ္ယွဥ္၊ ေစတနာ၊ ေမတၱာထားျပီး ေရာင္းလို႔ေစ်းေရာင္းေကာင္းတယ္ ယူဆမွ ဗုဒၶ၀ါဒ။

ရက္ရာဇာမွ ေကာင္းက်ိဳးေပးျပီး ျပႆဒါးက မေကာင္းက်ိဳးေပးတယ္လို႔ယူဆရင္ ျဗဟၼဏ၀ါဒ။ ကုသုိလ္က ေကာင္းက်ိဳးေပးျပီး အကုသိုလ္က မေကာင္းက်ိဳးေပးတယ္လို႔ယူဆမွ ဗုဒၶါဒ။

စေန၊ တနဂၤေႏြအစရွိေသာ ျဂိဳဟ္ေတြဟာ ေကာင္းက်ိဳးေပးတယ္လို႔ယူဆရင္ ျဗဟၼဏ၀ါဒ။ ကုသုိလ္၊ အကုသိုလ္က ေကာင္းက်ိဳး၊ ဆိုးက်ိဳးေပးတယ္ယူဆမွ ဗုဒၶါဒ။ ခရီးသြားတဲ့အခါ နဂါးလွည့္သင့္မႈ မသင့္မႈေၾကာင့္ေကာင္းက်ိဳး၊ဆိုးက်ိဳးေပးတယ္လို႔ ယူဆရင္ ျဗဟၼဏ၀ါဒ။ ကုသုိလ္၊ အကုသိုလ္ကေကာင္းက်ိဳး၊ဆိုးက်ိဳးပးတယ္လို႔ယူဆမွ ဗုဒၶါဒ။
စံုဂဏန္း၊ မဂဏန္း၊ (၁၃)ဂဏန္း၊ ကိုးဂဏန္းေတြက ေကာင္းက်ိဳး၊ဆိုးက်ိဳးေပးတယ္လို႔ ယူဆရင္ ျဗဟၼဏ၀ါဒ။ ကုသုိလ္၊ အကုသိုလ္က
ေကာင္းက်ိဳး၊ဆိုးက်ိဳးပးတယ္လို႔ယူဆမွ ဗုဒၶ၀ါဒ။ အသုဘယာဥ္ကို ေက်ာင္း၀ိုင္းထဲ အိမ္၀ိုင္းထဲထားရင္၊ ျမိဳ႕ျပင္ ရြာျပင္မွာ
ဆံုးတဲ့ရုပ္အေလာင္းကို ျမိဳ႕ထဲရြာထဲျပန္သြင္းရင္ ျမိဳ႕ခုိင္တယ္၊ ရြာခိုက္တယ္လို႔ယူဆရင္ ျဗဟၼဏ၀ါဒ။ ထိုအေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ ျမိဳ႕၊
ရြာကိုမခိုင္ အကုသိုလ္ေၾကာင့္သာ ျမိဳ႕၊ ရြာကို ခိုက္တယ္လို႔ ယူဆမွဗုဒၶ၀ါဒ။

အေလာင္းကိုင္တာခ်င္းတူပါလ်က္ သဘရာဇာကို အေ၀းမွေရွာင္ျပီး၊ဆရာ၀န္ျဖစ္မည့္သူကို သားမက္ဖမ္းျခင္းသည္ ျဗဟၼဏ၀ါဒ။ အယူအဆြဲ မရွိဘဲႏွစ္ဦးလံုးကို တန္းတူဆက္ဆံျခင္းသည္ ဗုဒၶ၀ါဒ။

ဒကိၡဏသာခါရုပ္ပြားကို ကိုးကြယ္လွ်င္ မီးကြင္းသည္၊ ဆင္းစီးျမင္းရံဘုရားကို
ကိုးကြယ္လွ်င္ စီးပြားတတ္သည္၊ ဇမၺဳပတိခၽြတ္ခန္း(မကိုဋ္စလြယ္ဆင္) ဘုရားကို
ကိုးကြယ္လွ်င္ ရာထူးတတ္သည္ဟု ယူဆ၍ ကိုးကြယ္လွ်င္ ျဗဟၼဏ၀ါဒ။

ဒကိၡဏသာခါရုပ္ပြားကိုထုလုပ္လွ်င္ ဗုဒၶ၏သပၸါယ္ေသာ ရုပ္လကၡဏာကိုဖ်က္ဆီးရာေရာက္သည္။ ဆင္စီး ျမင္းရံဘုရားကို ထုလုပ္လွ်င္ ဘုရားရွင္၏မဟာကရုဏာကို ျပက္ရယ္ျပဳရာေရာက္သည္။ မကိုဋ္စလြယ္ဆင္ရုပ္ပြားကိုထုလုပ္လွ်င္ ရဟန္းတစ္ပါးကို ယုတ္နိမ့္ေသာ အ၀တ္အစားမ်ားျဖင့္၀တ္ဆင္ေပးရာေရာက္သည္ဟု ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္ျပီး ထိုပံုမ်ိဳးကို မကိုးကြယ္ဘဲရဟန္းႏွင့္တူေသာ ထိုရုပ္ပြားေတာ္ကိုသာ ကိုးကြယ္ျခင္းသည္ ဗုဒၶ၀ါဒ။

လူေသျပီး ခုႏွစ္ရက္လည္မွ အိမ္မွာထြက္သည္ဟုယူဆလွ်င္ ျဗဟၼဏ၀ါဒ။ စုတိေနာက္ပဋိသေႏၶျဖစ္သည္၊ သို႔မဟုတ္ ေသျပီးစကၠန့္မျခားဘဲ ေနာက္ဘ၀သစ္၌ခ်က္ခ်င္းျဖစ္သည္ဟု ယူဆလွ်င္ ဗုဒၶ၀ါဒ။
မိမိေကာင္းစားခ်မ္းသာဖို႔ အဓိကထားျပီးလွဴလွ်င္ ျဗဟၼဏ၀ါဒ။ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ခ်မ္းသာဖို႔ အဓိကထားျပီး လွဴလွ်င္္ ဗုဒၶ၀ါဒ။
၀ါတြင္းကာလ၌ အိမ္မေျပာင္းေကာင္းဟု ယူဆလွ်င္ ျဗဟၼဏ၀ါဒ။ အဆင္သည့္အခ်ိန္တြင္ေျပာင္းေကာင္းသည္ဟု ယူဆလွ်င္ ဗုဒၶ၀ါဒ။

လကၡဏာတြင္ အာယုလမ္းေၾကာင္းရွည္ေသာေၾကာင့္ အသက္ရွသည္သည္၊အာယုလမ္းေၾကာင္းတိုေသာေၾကာင့္ အသက္တိုသည္ဟု ယူဆလွ်င္ ျဗဟၼဏ၀ါဒ။ သူ႔အသက္ကို မသက္ျခင္း၊ သူတစ္ပါးအသက္ရွည္ခြင့္ရေအာင္ ေဆး၀ါးလွဴဒါန္းျခင္းဟူေသာ ကုသိုလ္ေၾကာင့္ အသက္ရွည္သည္၊သူတစ္ပါးအသက္ကိုသတ္ျဖတ္ခဲ့ေသာအကုသိုလ္ေၾကာင့္ အသက္တိုသည္ ဟု ယူဆလွ်င္
ဗုဒၶ၀ါဒ။ အာယုလမ္းေၾကာင္းသည္ သေကၤတနိမတ္သာ ျဖစ္သည္။

ဤကား လူငယ္တစ္ေယာက္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေကာင္းျဖစ္ဖို႔အတြက္ အေျခခံလိုအပ္ေသာ အခ်က္တည္း။


                                                           

အရွင္ ဇ၀န ( ေမတၱာရွင္ - ေရႊၿပည္သာ )

Read more »

ကိုးကြယ္ရာမွာ ယံုၾကည္မႈအျပင္

ေမး။    ။ ဘာသာတရားတစ္ခုကို ကိုးကြယ္ရာမွာ ယံုၾကည္မႈအျပင္ ဘယ္လိုအရာေတြလိုအပ္ပါသလဲဘုရား။
ေျဖ။    ။ ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္မႈပညာ လိုအပ္တယ္။ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ တျခားဘာသာအားလံုးရဲ ့သိသိ သာသာ ကြဲျပားျခားနားတဲ့ အခ်က္တစ္ခု ရွိတယ္။ အဲဒါဘာလဲဆိုေတာ့တျခားဘာသာေတြက ယံုၾကည္မႈ(သဒၶါ)တစ္ခုနဲ႕ပဲတည္ေဆာက္ထားတယ္၊ ဗုဒၶဘာသာကေတာ့
ယံုၾကည္မႈ(သဒၶါ)၊ ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္မႈ(ပညာ)ႏွစ္ခုလံုးနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတယ္ဆိုတဲ့အခ်က္ပါပဲ။

အဂၤုတၱိဳရ္ပါ႒ိေတာ္၊ ကလ်ာဏမိတၱသုတ္မွာ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ရမယ့္ ဆရာေကာင္းရဲ႕အဂၤါ(၇)ခ်က္ ေဟာထားပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ -



   ၁။ ရိုေသထိုက္ေသာဂုဏ္
   ၂။ ခ်စ္ခင္ထိုက္ေသာဂုဏ္

   ၃။ ခ်ီးမြမ္း ထိုက္ေသာဂုဏ္

   ၄။ တပည့္လြဲမွားေနလွ်င္ ဆံုးမရဲသည့္ဂုဏ္
   ၅။ တပည့္ကေမးလာလွ်င္ ေက်နပ္ေအာင္ ေျဖဆိုႏိုင္သည့္ဂုဏ္
   ၆။ နက္နဲသည့္တ၇ားကို ေဟာၾကားႏိုင္ေသာဂုဏ္
   ၇။ အက်ိဳးမ်ားရာကို ညႊန္ျပႏိုင္သည့္ဂုဏ္ တို႔ပါပဲ။

ရိုေသထိုက္၊ ခ်စ္ခင္ထိုက္၊ ခ်ီးမြမ္းထိုက္တဲ့ဂုဏ္ဆိုတာ
ဒါန= ေပးကမ္းစြန္႕ၾကဲျခင္း၊ ေလာဘနည္းျခင္း၊
ေပယ်၀ဇၹ = ခ်စ္ခင္ဖြယ္ရာ စကားကိုေျပာျခင္း၊ ေဒါသနည္းျခင္း
အတၱစရိယ= တပည့္တို႔၏ ေကာင္းက်ိဳးကို က်င့္ျခင္း (ပရဟိတ စိတ္ဓါတ္ရွိျခင္း)၊
သမာနတၱတာ = တပည့္ႏွင့္ တန္းတူရည္တူ ဆက္ဆံျခင္း (မာနကင္းျခင္း) တို႔ပါပဲ။
တရားစစ္တရားမွန္ရဲ႕ ဂုဏ္အဂၤါေတြကိုလည္း အဂၤုတၱိဳရ္ပါ႒ိေတာ္၊ ေကသမတၱိသုတ္
မွာ ေဟာထားတာက -

၁။ အျပစ္ကင္းျခင္း(သတ္ျဖတ္မႈ၊ ညွင္းဆဲမႈမပါျခင္း)၊
၂။ ေကာင္းက်ိဳးကို လက္ေတြ႕ေပးစြမ္းႏိုင္ျခင္း၊
၃။ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းမ်ားက မကဲ့ရဲ႕ျခင္း။
၄။ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟစေသာ ကိေလသာဆိုးမ်ားကို ပယ္သတ္ေပးႏိုင္ျခင္း စသည့္တို႔ပါပဲ။ အက်ယ္ သိခ်င္ရင္ေတာ့ ဆရာေတာ္ေရးတဲ့ဆရာေကာင္းကိုရွာေဖြျခင္း စာအုပ္နဲ႕ အရႈံးမရွိေသာ ဒႆန စာအုပ္တို႔မွာ ဖတ္ရႈ႕ ႏိုင္ပါတယ္။ 
                                                          

အရွင္ ဇ၀န ( ေမတၱာရွင္ - ေရႊၿပည္သာ )

Read more »

သက္သက္လြတ္စားျခင္းသည္ ျမတ္သလား?

အစြန္းသံုးပါးမွ လြတ္ကင္းစင္ၾကယ္ေသာ သားငါးကို ရဟန္းတို႔အား ဘုရားရွင္ခြင့္ျပဳေတာ္မူ၏။ အရွင္ေဒ၀ဒတ္က ရဟန္းေတာ္မ်ား အသက္ထက္ဆံုး သားငါးမစားဖုိ႔တားျမတ္ဖို႔ရာ ေလွ်ာက္ထားေသာအခါ ခြင့္မျပဳခဲ့၊ ျမင္ျခင္း ၾကားျခင္း ယံုမွားျခင္းအစြန္းသံုးပါးလြတ္ကင္းစင္ၾကယ္ေသာ သားငါးကို စားေသာက္ဖို႔  ငါဘုရားခြင့္ျပဳထားေၾကာင္း မိန္႔ၾကားေတာ္မူ၏။             ထိုထိုပါဠိအရ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တို႔၏ သားငါးဘုဥ္းေပးေတာ္မူသည္ကို သိရပါ၏၊ အာမဂႏၶသုတ္အရဆိုလွ်င္ "ထမင္း ဟင္း သား ငါးတို႔ကို အာမဂႏၶ = အညီွအေဟာက္" ဟုဆိုေသာ အာမဂႏၶရေသ့ကို သားငါးက အာမဂႏၶမဟုတ္ေၾကာင္း ပါဏာတိပါတစသည္ ကာမဂုဏ္မွီ၀ဲမႈစသည္ ရသာရံု၌ တြယ္တာမႈစသည္ ဤတရားမ်ားသာ အညီွအေဟာက္ အာမဂႏၶ ျဖစ္ေၾကာင္း မိန္းေတာ္မူခဲ့၏။

            ဤသုတၱန္အရ သားငါးစသည္က ရေသ့ရဟန္း တို႔အား အႏၱရာယ္ျပဳသည္မဟုတ္၊ တကယ္အႏၱရာယ္ျပဳသည္က သူတို႔ေၾကာက္ေသာ သားငါးမဟုတ္၊ ရသာ တဏွာ ေလာဘ စသည္တို႔ကသာ အႏၱရာယ္ျပဳတတ္၏။ ထိုအႏၱရာယ္ျပဳတတ္ေသာ ေလာဘ တဏွာ စသည္မွာ သားငါးတို႔ကိုသာ စြဲ၍ျဖစ္သည္မဟုတ္၊ သူတို႔က နိရာမဂႏၶ (အညွီအေဟာက္မဟုတ္)ဟု ဆိုလ်က္သံုးေဆာင္ေနေသာ သစ္သီး သစ္ဥ သစ္ဖုစသည္တို႔ကိုလည္း အစြဲျပဳျဖစ္သည္သာ၊ ေပါရိသာဒ လူသားစြဲသလို၊ သုဇာတသူၾကြယ္၏သားကေလး ရေသ့ေတြေပးေသာ သေျပသီးစားရျပီး ရေသ့ေတြျပန္သြား၍ မရေသာအခါ ေသသြားရသည္အထိ မက္ေမာစြဲလမ္းမႈျဖစ္ရ၏။ (ဇာတက-႒-၅-၅၃၁)

            ဤသို႔ဆိုလွ်င္ တဏွာဆိုသည္မွာ သားငါးစသည္တို႔ကို အစြဲျပဳ၍သာ လြန္ကဲစြာျဖစ္သည္မဟုတ္၊ သစ္သီး သစ္ရြက္ သစ္ဥစေသာ သက္သက္လြတ္ပစၥည္းတို႔ကို အစြဲျပဳ၍လည္း အလြန္အကဲ ျဖစ္ရသည္သာ။

            ထို႔ေၾကာင့္ တကယ္ေရွာင္ရမွာက သားငါးေလာ၊ သစ္သီး သစ္ရြက္စသည္ေလာ၊ ရသာတဏွာစသည္ေလာ ဤအခ်က္ကို ေလးနက္စြာ စဥ္းစားသင့္ပါ၏။

            ဗုဒၶ၀ါဒမွာ သားငါးေရွာက္ၾကဥ္ဖို႔မဟုတ္၊ ဆႏၵရာဂ (လိုခ်င္တပ္မက္မႈ) ကိုေရွာင္ဖို႔ ဖ်က္ဖို႔သာျဖစ္၏၊ သားငါးဟင္းကို ေရွာင္ဖို႔မဟုတ္၊ တိေကာဋိပရိသုဒၶ (အစြန္းသံုးပါး လြတ္ကင္းစင္ၾကယ္မႈ) ျဖစ္လွ်င္ အန၀ဇၨ (အျပစ္မရွိ) ျဖစ္သည္ဟူေသာ ဘုရားအလိုေတာ္ အရလည္းေကာင္း၊ ရႈမွတ္ပြားမ်ားျခင္းျဖင့္ ဆႏၵရာဂဖ်က္ဖို႔ လိုလားေသာ ဘုရားအလိုေတာ္အရလည္း ေကာင္း စားသင့္ေသာ အာဟာရသာ ျဖစ္ေပသည္။

            ဤေနရာ၌ ဗုဒၶ၀ါဒကိုအတန္ငယ္ ျပဆိုသင့္ပါ၏။ တိုင္းတစ္ပါးသြားမည့္ ရဟန္းေတာ္တို႔ကိုနည္းေပးေတာ္မူေသာ အရွင္သာရိပုႂတာက ပစာၦဘူမက သြားမည့္ရဟန္းေတာ္တို႔အား တိုင္းတစ္ပါးေရာက္ေသာအခါ မင္း၊ ပုဏၰား၊ သူၾကြယ္၊ ရဟန္းပညာရွိတို႔က "ကံ ိ၀ါဒီပနာယသၼႏာၱနံ သတၳာ ကိမကၡာယီ= အရွင္ဘုရားတို႔၏ ဆရာဘုရားသည္ ဘယ္သုိ႔ေသာ၀ါဒ ရွိပါသနည္း" (သံ-၂-၆) ဟု ေမးလွ်င္ "ဆႏၵရာဂ၀ိနယကၡာ ေခါ ေနာ အာ၀ုေသာ သတၳာ = ငါ့အရွင္တို႔ စင္စစ္ငါတို႔ ဆရာဘုရားသည္ ဆႏၵရာဂ (လိုခ်င္တပ္မက္မႈ) ပယ္ရွားျခင္းကို ေဟာေတာ္မူသည္ဟု ေျဖဖုိ႔ နည္းေပးေတာ္မူခဲ့၏။

            တစ္ခါ ဆႏၵရာဂပယ္ရသည္ဆိုလွ်င္ "ဘယ္မွာျဖစ္သည့္ ဆႏၵရာဂကို ပယ္ရမည္နည္း"ဟုေမးလိမ့္ဦးမည္၊ ထိုအခါ "ရုပ္၌ျဖစ္ေသာ ဆႏၵရာဂကို ပယ္ဖုိ႔ရာ ေဟာေတာ္မူေၾကာင္း" ေျဖဖို႔ နည္းေပးခဲ့ျပန္သည္။

            ရုပ္၌ျဖစ္ေသာ ဆႏၵရာဂပယ္ရမည္ဆိုေတာ့ ကဗဠီကာရအာဟာရရုပ္၌ျဖစ္ေသာ ဆႏၵရာဂကိုလည္း ပယ္ရမည္သာ၊ 

" ကဗဠီကာေရ ဘိကၡေ၀ အာဟာေရပဋိညာေတ ပဥၥကာမဂုဏိေကာ ရာေဂါ ပရိညာေတာ ေဟာတိ = ကဗဠီကာရ အာဟာရကို ပိုင္းျခားသိအပ္ေတာ့သည္။" (သံ-၁-၃၂၃) အရ သား၊ ငါး၊ အာဟာရ ကဗဠီကာရ၌လည္း ပရိညာသံုးပါး ရႏိုင္သည္သာ။

            သစ္သီး သစ္ရြက္ သစ္ဥစသည္ ကဗဠီကာရ အာဟာရၾသဇာ၌လည္း ပရိညာသံုးပါး ရႏိုင္သည္သာ၊ သို႔ျဖစ္လွ်င္ ရႈမွတ္ျခင္းျဖင့္ သားငါး၌ ပရိညာတရား ေဖာ္ႏိုင္မွ အစာစားတတ္သူျဖစ္၍ အျမတ္ရသလို သစ္သီးစေသာ အာဟာရတို႔၌ လည္း ထိုသို႔ပင္ ရႈမွတ္ပြားမ်ား ပရိညာတရားေပၚေအာင္ ျပဳလုပ္တတ္က စားတတ္သူ အျမတ္ရသူျဖစ္၍ ပရိညာမတင္၊ အဆင္ျခင္မရွိ စားရံုမွ် မထင္၊ ဘယ္အျမင္မွ်မတက္ သက္သက္စားရရံုမွ် စားရသူတစ္ေယာက္ပါေပတည္း။

အမွန္တရား လြန္ထြန္းကား အမ်ားခ်မ္းသာေစ။

အမွားကိုကား လူအမ်ား ပယ္ရွားႏိုင္ပါေစ။

ေရႊေတာင္ကုန္းဆရာေတာ္ႀကီး ေမးေလွ်ာက္၍ သေျပကန္ဆရာေတာ္ႀကီး ေျဖဆိုသည္။

Read more »

နိဗၺာန္အေၾကာင္း

                                                           

စာေရးသူတို႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား၏ ပန္းတုိင္သည္ နိဗၺာန္ျဖစ္သကဲ့သုိ႔ အျခားဘာသာမ်ား၏ ပန္းတုိင္မ်ားသည္လည္း နိဗၺာန္နည္းတူ ေကာင္းကင္ဘံုရွိၾကပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မိမိတုိ႔ဆိုင္ရာ ပန္းတုိင္မ်ား၏အေၾကာင္းကုိ ေျပာျပဖုိ႔ဆုိလွ်င္ မည္သူကမွ် ျပည့္စံုလံုေလာက္ေအာင္ မေျပာျပႏုိင္ၾကပါ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္မည္သူမွ်မေရာက္ဖူးၾကေသးလုိ႔ပါ။ ေရာက္ဖူးသူကလည္း ျပန္လည္၍ေျပာျပရုိးထံုစံမရွိေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။ ေျပာျပမည့္လူေရာ နားေထာင္ဖတ္ရႈ႕မည့္လူေရာ ပန္းတုိင္ကို မေရာက္ဖူးလုိ႔သာ ယခုလုိ ဘ၀ဇာတ္ခံုေပၚမွာ က်င္လည္ေနၾကရတာပါ။ တကယ္လုိ႔မ်ား ပန္းတုိင္ကုိေရာက္မယ္ဆုိလွ်င္ မည္သူမွ်လည္း ေမးမည္မဟုတ္၍ မည္သူမွ်လည္း နားေထာင္ဖတ္ရႈ႕ရန္ မလုိေတာ့ေပ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ မိမိတုိ႔ကုိယ္တုိင္ ပန္းတုိင္ကုိေရာက္ေနေသာေၾကာင့္ပါတည္း။

အဲဒီလုိ မိမိတုိ႔တစ္ခါမွမေရာက္ဖူးသည့္ေနရာအေၾကာင္းကုိ ေျပာျပရမယ္ဆုိလွ်င္ ေျပာျပသူေရာ နားေထာင္ဖတ္ရႈ႕သူေရာ ျပည့္စံုလံုေလာက္စြာ သိရွိနားလည္ရန္ ခက္ခဲပါသည္။ ဥပမာ-အေမရိကန္ႏုိင္ငံကုိ မေရာက္ဖူးသူအခ်င္းခ်င္း အေမရိကန္ႏုိင္ငံအေၾကာင္းကုိ ဘယ္လုိရွိတယ္၊ ဘယ္လုိျမင္ရတယ္။ အဲဒီမွာဘယ္လုိေနရတယ္။ ဘယ္လုိစိတ္ခ်မ္းမႈေတြခံစားရတယ္ဆုိတာ ႏွစ္ေယာက္လံုး ကုိယ္တုိင္မခံစားဖူးေသာေၾကာင့္ တိက်ခုိင္မာသည့္ အေျဖကုိရဖုိ႔ ခဲယဥ္းေပလိမ့္မည္။

သုိ႔ေသာ္ စာေရးသူအား မိမိတုိ႔ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား၏ ပန္းတုိင္ျဖစ္ေသာ နိဗၺာန္အေၾကာင္းကုိ ေမးလာသျဖင့္ နိဗၺာန္ကုိေရာက္ေအာင္ႀကိဳးစားခဲ့သူမ်ား၏ကုိယ္တုိင္အေတြ႕အႀကံဳခံစားခ်က္မ်ား၊ ေရာက္ေအာင္မည္သုိ႔မည္ပံု
ျပဳလုပ္ရမည့္ဆုိသည့္ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ တင္ျပေပးလုိက္ရေပသည္။ ကုိယ္တုိင္မေရာက္ဖူးသူမ်ားျဖစ္၍ နားမလည္မႈမ်ား မရွင္းလင္းမႈမ်ားရွိလွ်င္ ကုိယ္တုိင္ပဲေရာက္ေအာင္ ျပဳလုပ္က်င့္ႀကံၾကပါလုိ႔ တုိက္တြန္းပါရေစ။ ဦးဇင္းကုိယ္တုိင္လည္း ေရာက္ေအာင္ေတာ့ ပါရမီျဖည့္ေနလ်က္ပါ။

စာေရးသူအား ေမးထားတဲ့ ေမးခြန္းေလးကေတာ့......



က်ေနာ္တစ္ခုေလာက္ေမးခ်င္ပါတယ္။ နိဗၺာန္ဝင္ေတာ့မဲ့ အရိယာပုဂိၢဳလ္တစ္ေယာက္သည္ သႈပရိနိဗၺာန္ျပဳခါနီးမွာ နိဗၺာန္ကိုႀကိဳၿပီး ျမင္ရပါသလား။ ဘယ္လိုျမင္ရပါသလဲ။ ဘာေၾကာင့္နိဗၺာန္လို႔ေျပာနိင္တာလဲ။ ဒီေမးခြန္းေလးမ်ားကုိ ေက်းဇူးျပဳၿပီး ေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရား။

ခုေမးထားတဲ့ ေမးခြန္းမ်ားကုိ အစအဆံုးနားလည္ေအာင္ ဘယ္လုိျပဳလုပ္လွ်င္ ဘယ္လုိရမယ္၊ ဘယ္လုိျမင္မယ္၊ဘယ္လုိခံစားရတယ္ဆုိတာေတြ ေပၚလြင္ေအာင္တရားသေဘာေလးပါ ေရးသားတင္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။ ေသခ်ာဖတ္ၿပီး နားလည္ေအာင္ အဖန္ဖန္သံုးသပ္ၾကည့္လွ်င္ေတာ့ သိျမင္ရွင္းလင္းလာပါလိမ့္မယ္။

ပထမဦးဆံုး နိဗၺာန္ကုိ သိျမင္ခံစားေရာက္ရွိဖုိ႔ရန္အတြက္ ၀ိပႆနာအရင္ မွတ္ရပါမယ္။ ၀ိပႆနာစရႈ႕တဲ့အခါ မိမိခႏၶာကုိယ္မွာ ေ၀ဒနာထူးထူးျခားျခားေပၚတဲ့သူဆုိရင္ ေ၀ဒနာကုိရႈ႕ပါ။ စိတ္ထူးထူးျခားျခားေပၚတဲ့သူဆုိရင္ စိတ္ကုိရႈ႕ပါ။ မိမိခႏၶာကုိယ္ရဲ႕ ျဖစ္ပ်က္မႈကို သိျမင္တယ္ဆုိရင္ ခႏၶာကုိယ္ကုိ အာရံုျပဳရႈ႕ပါ။ မိမိဉာဏ္မွာ တရားသေဘာမ်ားကုိ နားလည္သေဘာေပါက္တယ္ဆုိရင္ တရားမ်ားကုိ ဆင္ျခင္စဥ္းစားရႈ႕မွတ္ေပးပါ။ အဲဒီလုိရႈ႕မွတ္ပြားမ်ားမႈမ်ားလာရင္ သံသရာစက္ကုိ လည္ေစတတ္တဲ့ ကိေလသာေတြ ပါးပါးသြားပါလိမ့္မယ္။ ကုိယ္ႀကိဳက္ရာကုိယ္႐ႈလို႔ ေ၀ဒနာျဖစ္ပ်က္ေတြဆံုး၊ စိတ္ျဖစ္ပ်က္ေတြဆံုး၊ ႐ုပ္ျဖစ္ပ်က္ေတြဆံုးသြားရင္ မဂၢင္ရွစ္ပါးျပည့္တဲ့ မဂၢသစၥာအစစ္ေပၚလာပါမယ္။ တစ္မဂ္ေပၚရင္ ေသာတာပန္၊ ေနာက္တစ္မဂ္ေပၚရင္ သကဒါဂါမ္၊ ေနာက္တစ္မဂ္ထပ္ေပၚေတာ့ အနာဂါမ္၊ ေနာက္တစ္မဂ္ထပ္ေပၚလာပါက ရဟႏၲာျဖစ္သြားပါတယ္။ အဲဒီလို ေနာက္ဆံုးမဂ္သိျမင္ဆုိက္ေရာက္ၿပီးဆုိလွ်င္ ေနာက္ခႏၶာႀကီး မလာႏုိင္မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။

အဲဒီလုိခႏၵာကုိယ္ဆက္မျဖစ္ေတာ့တဲ့ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္ေတြစုတိစိတ္က်ေတာ့ ဒုကၡေတြ အကုန္သိမ္းသြားပါတယ္။ ဇာတိဒုကၡ၊ ဇရာဒုကၡ၊ ဗ်ာဓိဒုကၡ၊ မရဏဒုကၡ၊ ေသာက၊ ပရိေဒ၀၊ ဒုကၡ၊ ေဒါမနႆ ဥပါယာသေတြ မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္ ပရိနိဗၺာန္စံတာသည္ ဒုကၡသိမ္းသြားတာပဲလုိ႔ မွတ္ရပါမယ္။ ပုထုဇဥ္ေတြ ေသၾကတဲ့အခါက်ေတာ့ ဒုကၡဆက္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒုကၡသိမ္းတဲ့ပုဂၢိဳလ္နဲ႔ ဒုကၡဆက္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ ျခားနားသြားေအာင္ မဂ္က လုပ္ေပးလုိက္တာပါ။

ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္သည္ စုတိစိတ္က်ၿပီးတဲ့ေနာက္ ေနာင္ခႏၶာ ေနာင္ဇာတိေတြမရေတာ့ဘဲ ဒုကၡသိမ္းလို႔ ဒုကၡၿငိမ္းသြားပါတယ္။ ပုထုဇဥ္မ်ားစုတိစိတ္က်ၿပီးရင္ေတာ့ ဒုကၡ၀န္ထုပ္တစ္ခုကိုခ်ၿပီး ခႏၶာဒုကၡ၀န္ထုပ္ တစ္ခါေျပာင္းထမ္းရပါတယ္။ ဒုကၡ၀န္ေျပာင္းထမ္းတဲ့ သေဘာေလးပဲ တစ္ဘ၀ႏွင့္တစ္ဘ၀ ကြာျခားသြားတာကုိပဲ ဘ၀ေျပာင္းတဲ့လုိ႔ ေခၚပါတယ္။ အေသဒုကၡၿပီး အေနဒုကၡအသစ္ျပန္ယူလုိက္တဲ့ သေဘာပါ။ ရဟႏၲာမ်ားမွာ အေသဒုကၡၿပီးတာနဲ႔ အေနဒုကၡမရွိေတာ့ပါဘူး။ သူ႔ဒုကၡေတြ ဒီမွာတင္ ထားပစ္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ဒုကၡေတြ အကုန္သိမ္းသြားပါတယ္။ ကိေလသာေတြ ကင္းစင္ေအာင္လုပ္ထားတဲ့ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္သည္ ဒုကၡခ်ဳပ္ၿငိမ္း ႐ုပ္သိမ္းတာကို နိဗၺာန္လုိ႔ေခၚပါတယ္။ အေသဒုကၡေတြသိမ္းၿပီး အေနဒုကၡေတြ မလာတာမျဖစ္ေတာ့တာဟာ နိဗၺာန္ပါပဲ။

ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္စုတိၿပီးေနာက္ ဘယ္ၾကြသြားလဲဆုိရင္ သူ႔ဒုကၡေတြ သူ႔မဂ္ဉာဏ္နဲ႔ သူသိမ္းသြားၿပီး ဒုကၡခပ္သိမ္းၿငိမ္းတဲ့ နိဗၺာန္ကုိ ေရာက္သြားပါတယ္။ ဒုကၡသေဘာမွ သုခသေဘာသို႔ သက္ေရာက္သြားတာ၊ ဒုကၡခ်ဳပ္၍ သုခေပၚလာတာကို နိဗၺာန္လုိ႔ ေခၚဆုိရပါတယ္။ ပုထုဇဥ္ကေတာ့ ဒီဘ၀ အေသဒုကၡၿပီး အေနဒုကၡနဲ႔ ျပန္ဆက္ရတယ္။ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္က ဒုကၡသိမ္းတဲ့ပုဂၢိဳလ္၊ ပုထုဇဥ္က ဒုကၡဆက္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဦးဇင္းတုိ႔သတၱ၀ါမ်ားသည္ မဂ္ဉာဏ္ ဖိုလ္ဉာဏ္ရေအာင္လုပ္ေနၾကျခင္းသည္ ဒုကၡသိမ္းခ်င္လုိ႔၊ ဒုကၡသိမ္းရာနိဗၺာန္ကုိ ရခ်င္ လုိခ်င္လုိ႔ လုပ္ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

နိဗၺာန္ဘယ္မွာရွိသလဲဆုိတာကုိ ရွင္းလင္းထင္ျမင္ေအာင္ ဥပမာေလးနဲ႔ ေျပာျပပါမယ္။ မီးေလာင္းေနတဲ့အခါ ေလာင္းေနတဲ့မီးေတြၿငိမ္းသြားလွ်င္ အဲဒီေလာင္းေနတဲ့မီးေတြ ဘယ္ေရာက္သြားလဲဆုိတာ တိက်မွန္ကန္စြာ မည္သူမွ်မေျပာႏုိင္ေပ။ ထုိ႔အတူ နိဗၺာန္ဆုိတာ ဒုကၡေတြၿငိမ္းသြားတာကုိ ေခၚျခင္းေၾကာင့္ မိမိသႏၱာန္မွာ ဒုကၡမရွိေတာ့တာကုိ နိဗၺာန္ေရာက္သြားတယ္လုိ႔ ေျပာရပါမယ္။ တကယ္ေတာ့ နိဗၺာန္ဆုိတာ ေနရာဌာနနဲ႔တည္ရွိေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ နိဗၺာန္ရဲ႕တည္ရာဌာနကုိ ေျပာပါညႊန္ျပပါဆုိရင္ေတာ့ မိမိခႏၶာကုိယ္သႏၱာန္မွာရွိတဲ့ ဒုကၡေတြဟာ မီးပံုႀကီးကဲ့သုိ႔ျဖစ္ေနၿပီး အဲဒီမီးေတြၿငိမ္းသြားေသာအခါ ဘယ္မွာေရာက္သြားသလဲလုိ႔ ေသခ်ာမေျပာႏုိင္ပဲ မီးၿငိမ္းရာကုိသာ ေျပာျပႏုိင္သလုိ မိမိခႏၶာကုိယ္ထဲမွာရွိေသာ ဒုကၡဆင္းရဲေတြ ဘယ္မွာေပ်ာက္သြားလဲဟု မေျပာျပႏုိင္ေသာ္လည္း မိမိခႏၶာကုိယ္ထဲမွာရွိတဲ့ ခ်မ္းသာမႈကုိပဲ နိဗၺာန္ရဲ႕ေနရာဌာနဟု ညႊန္ျပေျပာဆုိရပါမယ္။

တဖန္ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ဘယ္လုိဒုကၡၿငိမ္းျခင္းေတြ ခံစားရသလဲဆုိတာကုိလည္း ဦးဇင္း ဥပမာေလးနဲ႔ ေျပာျပေပးပါမယ္။ ကင္ဆာေရာဂါကဲ့သုိ႔ ဆင္းရဲျခင္းဒုကၡမ်ားစြာ ခံစားေနရေသာ လူနာတစ္ေယာက္သည္ သူ႔ဒုကၡမ်ားကုိ မခံစားႏုိင္တဲ့အခါ ဆရာ၀န္ျဖစ္သူက သူ႔အား ခ်မ္းသာမႈေလးအနည္းငယ္ေတာ့ ရပါေစဆုိၿပီး အိပ္ေဆးထုိးေပးလုိက္ပါတယ္။ အဲဒီလူနာဟာ အိပ္ေဆးထုိးေပးလုိက္တဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး တစ္ညလံုးသူ႔မွာ နာက်င္မႈစတဲ့ဆင္းရဲေတြ ၿငိမ္းခ်မ္းေနပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္လည္း အိပ္ေဆးအရွိန္ကုန္လာတဲ့အခါ လူနာႏုိးလာပါတယ္။ သူအိပ္ေဆးေၾကာင့္ အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဆင္းရဲေတာ့ ၿငိမ္းေနပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ သူဘာခံစားရလဲဆုိေတာ့ ဘာမွလည္း မခံစားရပါဘူး။ ေကာင္းတာမခံစားရေသာ္လည္း ဆင္းရဲဒုကၡေတြကေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေနပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ သူႏုိးလာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ အနာေရာဂါရဲ႕ နာက်င္မႈဒုကၡေတြ ခံစားရျပန္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ကိေလသာမ်ားကုန္ေအာင္ လုပ္ထားတဲ့ပုဂၢိဳလ္ရဲ႕သႏၱာန္မွာ ဘယ္လုိၿငိမ္းခ်မ္းမႈခ်မ္းသာကုိ ခံစားရသလဲဆုိရင္ လူနာအိပ္ေဆးထုိးထားတဲ့အခ်ိန္၌ ခံစားမႈမရွိဘဲ ဆင္းရဲဒုကၡေတြၿငိမ္းေနတဲ့ ခ်မ္းသာမႈမ်ိဳးကုိ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာလုိ႔ ဥပမာတင္စားေျပာရပါမယ္။ ဒါက အားလံုးနားလည္ေအာင္ ဥပမာႏိႈင္းယွဥ္ၿပီး ေရးလုိက္ရတာပါ။ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာဟာ ဒီထက္မက သာလြန္မွာေတာ့ အမွန္ပါပဲ။ ဒီေလာက္ဆုိ ေမးထားတဲ့ ေမးခြန္းမ်ားထဲက နိဗၺာန္ကုိ ႀကိဳတင္ျမင္ႏုိင္သလား၊ ဘယ္လုိျမင္ရတာလဲဆုိတာ နားလည္ေလာက္မည္ ထင္ပါတယ္။

ယခုေရးသားရေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားသည္ စာေရးသူကုိယ္တုိင္ မေတြ႕မျမင္မေရာက္မခံစားဖူးေသးေသာ အေၾကာင္းအရာကုိ ေရးသားတင္ျပရျခင္းေၾကာင့္ မွန္ကန္တိက်ေသာ အေျဖဟုမဆုိႏုိင္သလုိ စာဖတ္သူမ်ားလည္း ကုိယ္တုိင္မေတြ႕၊ မျမင္၊ မေရာက္ဖူးေသးေသာအေၾကာင္းအရာကုိ ဖတ္ရျခင္းေၾကာင့္ မွန္ကန္တိက်ေသာ အေျဖကုိ ရခ်င္မွရပါလိမ့္မည္။ သုိ႔ေသာ္ စာေရးသူသည္ ဤခက္ခဲေသာ အေၾကာင္းအရာကုိစာဖတ္သူမ်ားအေပၚ ေမတၱာေစတနာအားႀကီးလြန္၍သာ ေရာက္ေအာင္ႀကိဳးစားခဲ့သူမ်ား
ေဟာေျပာေရးသားခဲ့ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကုိအေျခခံၿပီး အနီးစပ္ဆံုးမွန္ကန္ေအာင္ ေရးသားတင္ျပေပးလုိက္ျခင္ ျဖစ္ပါသည္။

သတၱ၀ါတုိင္းဟာ ဆင္းရဲဒုကၡအမ်ိဳးမ်ိဳးမွ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာကုိေတာ့ လုိခ်င္ၾကပါလိမ့္မည္။ အဲဒီလုိ လုိခ်င္လွ်င္ေတာ့ ဆင္းရဲဒုကၡေတြၿငိမ္းၿပီး ခ်မ္းသာမႈသာရွိတဲ့ နိဗၺာန္ကုိရေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိမလုပ္ဘူးဆုိရင္ေတာ့ ဆင္းရဲဒုကၡေတြ ဆက္တုိက္ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ သံသရာစက္၀ုိင္းႀကီးထဲမွာ က်င္လည္က်ရဦးမွာပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ အားလံုး ဒုကၡေတြထပ္မျဖစ္ေအာင္ ကုိယ့္ဒုကၡသူမ်ားဒုကၡေရာက္မည့္အရာမ်ားမွ ေရွာင္ၾကဥ္ႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳရင္း နိဂံုးခ်ဳဳပ္လုိက္ရပါေပသည္။
             

                မွ
အရွင္ေကာမလ(ခ)ဆန္နီေနမင္း
sanninaymin@gmail.com
http://www.sanninaymin.com

ကုိလံဘုိၿမိဳ႕၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ။

Read more »

ၾကာနီကန္ ဆရာေတာ္တရားမ်ား

၁။မကုန္ဆံုးေသာေမတၱာ ဆိုတဲ့တရားေတာ္...MP3 Download

၂။ေမေမႏွင္ထုတ္ေတးတစ္ပုဒ္ ဆိုတဲ့တရားေတာ္္... MP3 Download

၃။ေပ်ာ္ခ်င္သူုလူအမ်ားလိုက္ၾကမလား ဆိုတဲ့တရားေတာ္... MP3 Download

၄။သူမ်ားမေကာင္းႀကံကိုယ့္ေဘးဒဏ္ထိ ဆိုတဲ့တရားေတာ္... MP3 Download

၅။ငိုၿပီးမွရီၾကပါစို႔ ဆိုတဲ့တရားေတာ္... MP3 Download

၆။ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ပါေစ ဆိုတဲ့တရားေတာ္... MP3 Download

၇။ဒါနကုသိုလ္ ဆိုတဲ့တရားေတာ္... MP3 Download

၈။၀ိပတ္ၾကမၼာမေျပးသာ ဆုိတဲ့တရားေတာ္... MP3 Download

၉။ေက်ာက္ခဲေလးရဲ႕ဘ၀ဆံုးရွာၿပီ ဆိုတဲ့တရားေတာ္...MP3 Download

၁၀။မုန္းစိတ္မရည္ရြယ္ ဆိုတဲ့တရားေတာ္္... MP3 Download
                                                                                         


                                       ကိုညီေနမင္းဆိုဒ္မွျပန္လည္ဒါနျပဳသည္။

Read more »

အခက္အခဲဟာ တိုးတက္ဖို႔ရာ အေၾကာင္း

Life is a series of test,

ဘဝဆိုတာဟာ စာေမးပြဲအဆင့္ဆင့္ပဲ။

ေန႔တိုင္း စာေမးပြဲ အစစ္ခံေနရတာေနာ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘဝဆိုတဲ့ေက်ာင္းဆိုတဲ့ တရားေလးကို ဘုန္းႀကီး ေဟာခဲ့တာ။ ဘဝဆိုတာ ေက်ာင္းပါ။ ေန႔တိုင္း သင္ခန္းစာေတြ ရေနတယ္။ ေန႔တိုင္း စာေမးပြဲေတြ စစ္ေနတယ္။
but if you pass your test, you look back upon them as good experiences.
စာေမးပြဲ ေအာင္သြားလို႔ရွိရင္ေတာ့ အဲဒီအခက္အခဲေတြကို အဲဒီအေတြ႔အႀကဳံေတြကို အင္မတန္ ေကာင္းတယ္၊ အင္မတန္ အက်ဳိးမ်ားတယ္လို႔ ျပန္ျမင္၇တယ္။
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္ေမးၾကည့္ပါ၊ အခက္အခဲ တစ္ခုခုကို တကယ္ အေကာင္းဆံုးနည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းလိုက္လို႔ အခက္အခဲ ေျပလည္သြားတဲ့အခါမွာ စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လိုခံစားရလဲ။ ပိုၿပီးေတာ့ လူႀကီးဆန္တဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ဳိးကို ခံစားရတယ္ေနာ္။ ပိုၿပီးေတာ့ ရင့္က်က္သြားတဲ့ ခံစားမႈမ်ဳိးကို ရတယ္။ ပိုၿပီးေတာ့ ျမင့္ျမတ္သြားတဲ့ ခံစားမ်ဳိးကို ရတယ္။
Concealed in every new situation we face there is spiritual lesson to be learned and a spiritual blessing for us if we learn that lesson.
အေတြ႔အႀကဳံတိုင္းရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ ျမင့္ျမတ္တဲ့ သင္ခန္းစာရွိတယ္။ အဲဒီသင္ခန္းစာကို ကိုယ္က ရလိုက္တယ္ ဆိုရင္ ကိုယ့္အတြက္ အဲဒါဟာ မဂၤလာတစ္ခု ပါပဲ။
blessing ဆိုတဲ့ အဂၤလိပ္စကားလံုးကို မဂၤလာလို႔ အဓိပၸာယ္ေကာက္တယ္။ ဒါျဖင့္ မဂၤလာဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ ကေကာ ဘာလဲလို႔ေမးရင္ ဘယ့္ႏွယ္ေျဖမလဲ။ မဂၤလာဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္က ရုိးရုိးေျပာရရင္ေတာ့ ေအာင္ျမင္ဖို႔ ႀကီးပြားဖို႔ ျပည့္စံုဖို႔ တိုးတက္ဖို႔ရာ အေၾကာင္းတဲ့။
အဲဒီေတာ့ အခက္အခဲတစ္ခုကို ရင္ဆိုင္လိုက္တိုင္း ရင္ဆိုင္လိုက္တိုင္း၊ အေတြ႔အႀကံဳတစ္ခုထဲက ျမင့္ျမတ္တဲ့ သင္ခန္းစာတစ္ခုကို ရလိုက္တိုင္း ရလိုက္တိုင္း ကိုယ့္အတြက္ အဲဒါ တိုးတက္ဖို႔၊ ႀကီးပြားဖို႔၊ ျပည့္စံုဖို႔၊ ေအာင္ျမင္ဖို႔ရာအတြက္ အေၾကာင္းတစ္ခု တိုးတက္လာၿပီ။ ကိုယ္ဟာ ပိုၿပီးေတာ့ ေအာင္ျမင္တဲ့သူ ျဖစ္ၿပီ။

It is good to be tested.

အစမ္းခံရတာ အစစ္ခံရတာ အင္မတန္ေကာင္းပါတယ္။
ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ပတ္ေလာက္ကပဲ ဒကာမႀကီးတစ္ေယာက္က လာေျပာတယ္။ (သူ႔ဘဝမွာ ဒုကၡေတြ ေတာ္ေတာ္ မ်ားတယ္ ထင္ပါတယ္။) 'အရွင္ဘုရား ဘဝဆိုတာ အစမ္းခံရတာမ်ား ျဖစ္ေနေရာ့လား' တဲ့။ မွန္ပါတယ္။ အစမ္းခံေနရတာပါပဲ။

It is good to be tested. We grow and learn through passing test.

စာေမးပြဲေတြကို အစစ္ခံၿပီးေတာ့ ေအာင္ျမင္သြားတဲ့အခါမွာ ပိုၿပီးေတာ့ ဉာဏ္ႀကီးတဲ့လူ ျဖစ္လာတယ္။ ႀကီးပြား တဲ့လူ ျဖစ္လာတယ္။ အသိဉာဏ္ေကာ၊ စိတ္ဓာတ္ေကာ ႀကီးပြားလာတယ္။

I looked upon all my tests as good experiences.

အစမ္းခံခဲ့ရတာေတြဟာ အားလံုးေကာင္းပါတယ္လို႔ပဲ ျမင္လာမယ္။
ဘုန္းႀကီးလည္း ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ေလာကဓံေတြ အမ်ားႀကီးႀကဳံခဲ့ရတာပဲ။ အခုျပန္ၿပီးေတာ့ စဥ္းစားၾကည့္တဲ့ အခါမွာ အဲဒါေတြ အားလံုးဟာ ေတာ္ေတာ္ အက်ဳိးမ်ားပါတယ္။ အင္မတန္ ေကာင္းပါတယ္။

                                                                                              ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက

Read more »

ေဒါသျဖစ္ရင္ အဆိပ္သင့္သလို

(ေဒါသကိုနားလည္ပါ စာအုပ္မွ)

ဘုရားေဟာထားတာရွိတယ္။
" သေဒါသံဝါ စိတၱံ၊ သေဒါသံ စိတၱႏၲိ ပဇာနာတိ " တဲ့။ " ေဒါသႏွင့္တကြျဖစ္ေသာ စိတ္ကို ေဒါသႏွင့္ တကြျဖစ္ေသာ စိတ္ ဟူ၍ သိ၏" တဲ့။ ဒီထက္႐ိုးေအာင္၊ ရွင္းေအာင္ေျပာရရင္ " ေဒါသစိတ္ကို ေဒါသစိတ္ဟူ၍ သိ၏" တဲ့။ ေဒါသစိတ္ကိုလို႕ ဆိုကတည္းက ငါ့ေဒါသလို႕ မဆိုလိုဘူးေနာ္- ငါမဟုတ္ဘူး။ ေဒါသကို ၾကည့္တတ္တဲ့ အေလ့အက်င့္ကို မ်ားမ်ားလုပ္လာလို႕ရွိရင္ တစ္ခါတစ္ေလ ေဒါသစိတ္ကေလး နည္းနည္းေလး ေပၚလာတာနဲ႕ ခ်က္ခ်င္း ျမင္လိုက္တဲ့အခါ၊ ကိုယ္က မဖန္တီးဘဲနဲ႕ျဖစ္လာတာပါလား ဆိုတာ ေကာင္းေကာင္း သိတယ္။ အလိုမက်တာနဲ႕ ေတြ႕တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ျဗဳန္းခနဲေဒါသစိတ္ကေလးတစ္ခု ေပၚလာတယ္။ အဲဒီလို ျမင္လိုက္တဲ့အခါ ဒီေဒါသဟာ ငါ မဟုတ္ပါလားဆိုတာ ပိုရွင္းတယ္။ ငါမဟုတ္တဲ့ ေဒါသကို ျမင္လိုက္တယ္။ ေဒါသနဲ႕ ငါနဲ႕ တျခားစီျဖစ္သြားရင္ ဒီေဒါသကို ကိုင္တြယ္ရတာ၊ အင္မတန္ လြယ္သြားတယ္။ဒါကို သေဘာေပါက္ဖို႕ အင္မတန္ အေရးၾကီးတယ္။
ဘယ္လို ကိေလသာျဖစ္ျဖစ္၊ ေလာဘျဖစ္ျဖစ္၊ ေဒါသျဖစ္ျဖစ္၊ မာနျဖစ္ျဖစ္ ငါဆိုတဲ့ သကၠာယ ဒိ႒ိ ရဲ့ အေထာက္အပံ့ကို မရရင္သူ သိပ္အားမၾကီးဘူး။ ျဖစ္ေၾကာလည္း မရွည္ဘူး။ ျမန္ျမန္နဲ႕ ေျပသြားတယ္။
ေၾကာက္တာ၊ စိုးရိမ္တာ၊ ပူပန္တာ၊ ေသာက ျဖစ္တာလည္း ေဒါသတစ္မ်ိဳးပဲေနာ္၊ ေဒါသ ဆိုလို႕ စိတ္ဆိုးတာ တစ္ခုတည္းလို႕မယူဆပါနဲ႕။ ကိုယ့္က်န္းမာေရးနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ျဖစ္ျဖစ္၊ အလုပ္အကိုင္နဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ျဖစ္ျဖစ္ တစ္ခုခု နဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ေၾကာက္တာ၊ စိုးရိမ္တာ၊ ပူပန္တာ အားလုံးဟာ ေဒါသဘဲ။ အဲဒီေတာ့ ေဒါသျဖစ္တဲ့ အခါ ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္ မွာဘယ္လို ခံစားရသလဲ၊ ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ပါ။ ခႏၶာကိုယ္ ပူလာတယ္။ ေခြၽးေတြ ျပန္လာတယ္။ အသက္႐ႉ ျမန္လာတယ္။ ႏွလုံးခုန္ ျမန္လာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ စိတ္ကလည္း မျငိမ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္စဥ္းစားတာ၊ ေတြးေခၚတာ ေတြဟာ ေအးေအးေဆးေဆး အစီစဥ္တက်မျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ေယာက္ယက္ခတ္ျပီးေတာ့ ဟိုေရာက္ ဒီေရာက္ျဖစ္တယ္။ အစီစဥ္မရွိေတာ့ဘူး။ တကယ္လုပ္သင့္တာ၊ ဦးစားေပးသင့္တာကို မလုပ္ေတာ့ဘဲ၊ စိတ္လိုက္မာန္ပါနဲ႕ မလုပ္သင့္တာေတြ လုပ္မိတယ္။ မေျပာသင့္တာေတြ ေျပာမိတယ္။
ေဒါသျဖစ္တာဟာ အဆိပ္ကို ျမိဳတာနဲ႕တူတယ္။ ေဒါသျဖစ္ရင္ ခႏၶာကိုယ္ေရာ၊ စိတ္ပါ အဆိပ္သင့္သလို ျဖစ္သြားတယ္။ ေဒါသျဖစ္တဲ့အခါ ခႏၶာကိုယ္မွာ ဓာတ္အေျပာင္းအလဲျဖစ္တယ္။ခႏၶာကိုယ္ ပ်က္ဆီးမႈႏႈန္း ပိုမ်ားလာတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဒါသမ်ားမ်ား ျဖစ္ရင္ျမန္ျမန္အိုတယ္ ။
ေဒါသဟာ ေလးဘက္ေလးတန္ အရပ္မ်က္ႏွာအားလုံးေပၚမွာ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈရွိတယ္။ ေဒါသ ျဖစ္ေနတဲ့အခါ ၾကည့္ရတာမေကာင္းေတာ့ဘူး။ မ်က္စိ ရဲ့ ျမင္ႏိုင္စြမ္း ေလ်ာ့သြားတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ေဒါသၾကီးလြန္း တဲ့အခါ ဘာမွမျမင္ေတာ့ဘူး။ ေမွာင္သြားတယ္ လို႕ တခ်ိဳ႕ေျပာၾကတယ္။ အေၾကာက္လြန္တာလည္းတူတူပါဘဲ။
ေဒါသ ျဖစ္ေနတဲ့အခါ နားကလည္းေကာင္းေကာင္းမၾကားေတာ့ဘူး ၊ ဒါေၾကာင့္ နားၾကား လြဲတတ္တယ္။ ေဒါသ ျဖစ္ေနတဲ့အခါ စားခ်င္ေသာက္ခ်င္စိတ္မရွိဘူး၊ စားရင္လည္းစားလို႕မေကာင္းဘူး။ အရသာကို ေကာင္းေကာင္းမသိဘူး။ အနံ႕ကိုလည္း ေကာင္းေကာင္းမသိဘူး။ ဒါေၾကာင့္ေဒါသ ျဖစ္ေနတုန္းမွာ ထိခိုက္ဒါဏ္ရာရရင္မနာဘူး။ ေဒါသ ေျပသြားတဲ့အခါ က်မွ နာတယ္။ ေဒါသျဖစ္ေနရင္အိပ္လို႕ မေပ်ာ္ဘူး၊ အိပ္ေရး ပ်က္တယ္။ အေၾကာင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ေဒါသ ျဖစ္ေနရင္ဘာမွမဆိုင္ တဲ့သူေတြကိုပါေဒါသနဲ႕ ေျပာမိတတ္တယ္။ ဘာမွ အျပစ္မရွိတဲ့ သူဟာ သူ႕ကိုေဒါသ ၾကီးၾကီးနဲ႕ေအာ္တာ ေငါက္တာ ကိုခံရတဲ့ အခါ ဘာမွ အျပစ္မရွိပဲ မတရားခံရလို႕ စိတ္ပ်က္နာၾကည္းသြားမယ္။
ေဒါသ ဟာ ကိုယ့္အက်ိဳးေရာ သူတပါး အက်ိဳးကိုပါမသိ ေတာ့ဘူး ၊ မျမင္ေတာ့ဘူး ။
"ေဒါေသာ အတၱံ နဇာနာတိ ၊ ေဒါေသာ ဓမၼံ နပႆတိ "
ေဒါသ ဟာ အက်ိဳးကို လည္း မသိဘူး ၊ အေၾကာင္းကိုလည္း မျမင္ဘူး။
ေဒါသ က ဆင္ျခင္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္ကို ဓားျပတစ္ယူသြားတယ္။ ေျပာသင့္တယ္၊ မေျပာသင့္ဘူး ဆိုတာ မဆင္ျခင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။လုပ္သင့္တယ္၊ မလုပ္သင့္ဘူး ဆိုတာကိုလည္း မသိေတာ့ဘူး၊ အက်ိဳးရွိတယ္၊ အက်ိဳးမရွိဘူး ဆိုတာလည္း မသိေတာ့ဘူး။
ေဒါသ ျဖစ္လာရင္ စနစ္မရွိေတာ့ဘူး။ discipline မရွိေတာ့ဘူး။ စည္းကမ္းမရွိေတာ့ဘူး။ ေဒါသက ကိုယ့္ကို စနစ္မရွိတဲ့ သူ၊ စည္းကမ္းမရွိတဲ့ သူ ျဖစ္ေအာင္လုပ္တယ္။
ေဒါသ နည္းသြားရင္ေၾကာက္တာ၊ စိုးရိမ္တာ နည္းသြားတယ္။ ေဒါသ ျဖစ္တာကို သိတာ မ်ားလာေလေလ ေဒါသ နည္းသြားေလေလဘဲ။ ေၾကာက္တာ၊ စိုးရိမ္တာ ကို သိေလေလ ေၾကာက္တာ စိုးရိမ္တာ နည္းသြားေလေလဘဲ။ အဲဒါ တကယ္ လက္ေတြ႕ လုပ္ၾကည့္မွပဲသိမယ္။

                                                              ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက

Read more »